Nitzavim–Vayelech : Deuteronomium 29:10–31:30
Hierdie week lees ons ’n dubbele Torah-gedeelte, Nitzavim en Vayelech, en saam bring hierdie twee gedeeltes ons by een van die aangrypendste oomblikke in die Torah.
In Nitzavim–Vayelech staan Israel op die vlaktes van Moab. Die woestynreis is amper verby. Die Beloofde Land lê voor hulle. Moses weet dat hy nie saam met hulle oor die Jordaan sal trek nie.
Een geslag kom aan die einde van sy reis, terwyl ’n volgende geslag op die drumpel van iets nuuts staan.
En Moses plaas een laaste, belangrike keuse voor Israel:
Wat sal julle kies?
NITZAVIM: JULLE STAAN VANDAG
Nitzavim begin met die woorde:
“Julle staan vandag almal voor YHVH julle Elohim…”
Deuteronomium 29:10
Let op die woorde: “julle almal.”
Leiers en kinders, oudstes en jongstes, vriende en vreemdelinge, almal staan voor YHVH. Die verbond behoort nie net aan Moses, die priesters of die geestelike leiers nie. Elke persoon word geroep om voor Hom te staan.
Nog merkwaardiger is dat Moses sê hierdie verbond is nie slegs met dié wat fisies daar staan nie:
“…maar met hom wat vandag hier saam met ons voor YHVH ons Elohim staan, en ook met hom wat vandag nie hier saam met ons is nie.”
Deuteronomium 29:15
Die verbond reik verder as daardie geslag.
Wanneer ons duisende jare later hierdie woorde lees, word ons as’t ware ook geroep om dieselfde vraag te hoor:
Waar staan ek voor YHVH?
DIE WOORD IS NABY
Moses vertel Israel dan iets besonders. Gehoorsaamheid aan YHVH is nie iets wat buite hulle bereik versteek is nie.
Dit is nie in die hemel sodat iemand daarheen moet opklim om dit te gaan haal nie. Dit is ook nie oorkant die see nie.
“Maar baie naby jou is die woord, in jou mond en in jou hart, om dit te doen.”
Deuteronomium 30:14
Paulus haal later juis hierdie woorde aan in Romeine 10:6–10 wanneer hy oor geloof en die Messias skryf.
Die Woord wat volgens Moses naby is, vind ’n besondere weerklank in Yeshua, die Woord wat vlees geword en naby aan ons gekom het.
YHVH het ons nie tot ’n veraf, onbereikbare verhouding geroep nie. Hy openbaar Homself, Hy spreek Sy Woord en Hy roep ons om daarop te antwoord.
Maar om te hoor, vra ook ’n besluit.
KIES DIE LEWE
Dan kom een van die groot verklarings van die Torah:
“Ek het jou die lewe en die dood voorgehou, die seën en die vloek. Kies dan die lewe…”
Deuteronomium 30:19
YHVH sê nie net vir Israel om die lewe te kies nie. Die volgende vers verduidelik hoe dit lyk om die lewe te kies:
Om YHVH lief te hê.
Om na Sy stem te luister.
Om aan Hom vas te hou.
Om die lewe te kies, beteken dus veel meer as om tussen goeie en slegte omstandighede te kies.
Om die lewe te kies, is om YHVH te kies.
En dit spreek besonder kragtig tot ons gedurende hierdie tyd van teshuvah.
Teshuvah beteken nie bloot om weg te draai van sonde nie. Dit beteken om terug te draai na YHVH.
Elke daad van bekering bevat ’n keuse:
Ek kies die lewe.
Ek kies U weë en om daarin te wandel.
Ek kies om terug te keer.
VAYELECH: EN MOSES HET GEGAAN
Dan verander die Torah-gedeelte van Nitzavim, “julle staan”, na Vayelech, “en hy het gegaan”.
Wat ’n besondere beweging.
Eers staan ons voor YHVH.
Dan moet ons wandel.
Moses is nou 120 jaar oud. Sy tyd as leier kom tot ’n einde, en Joshua moet Israel oor die Jordaan lei.
Moses sê vir Israel en ook vir Joshua:
“Wees sterk en vol moed… want YHVH jou Elohim, Hy is die Een wat saam met jou gaan. Hy sal jou nie begewe en jou nie verlaat nie.”
Deuteronomium 31:6
Moses sal nie saam met hulle gaan nie.
Maar YHVH sal.
Dit is miskien een van die belangrikste boodskappe van Vayelech. Mense verander. Leiers verander. Seisoene verander. Geslagte verander.
YHVH verander nie.
Israel se vertroue kon nooit uiteindelik in Moses rus nie. Hulle vertroue moes rus in die Een wat hulle uit Egipte gelei het, deur die see, deur die woestyn en nou tot op die grens van die Beloofde Land.
Die skrywer van Hebreërs herinner ons later aan dieselfde belofte:
“Ek sal jou nooit begewe en jou nooit verlaat nie.”
Hebreërs 13:5
VAN MOSES NA YESHUA
Hier vind ons ook ’n besondere profetiese prentjie.
Moses, die groot leier van Israel, kan nie die volk die Beloofde Land binnelei nie.
In plaas daarvan sal Joshua hulle oor die Jordaan lei.
Joshua se Hebreeuse naam is Yehoshua, uit dieselfde naamfamilie waaruit ons Yeshua kry.
Sonder om elke besonderheid in ’n allegorie te probeer verander, is die prentjie moeilik om mis te kyk.
Moses gee Torah aan Israel, maar uiteindelik rus ons hoop nie op ons eie vermoë om deur gehoorsaamheid ons eie geregtigheid te bewerk nie.
Ons het Yeshua nodig.
Hy is die Een wat ons in die volheid van YHVH se beloftes inlei.
En tog lei Yeshua ons nie weg van die hart van Torah nie. Hy lei ons juis na die lewe waarna Torah wys: om YHVH lief te hê, Sy stem te hoor en in Sy weë te wandel.
STAAN… KIES… WANDEL.
Miskien kan ons hierdie twee Torah-gedeeltes met drie eenvoudige woorde onthou:
STAAN.
KIES.
WANDEL.
Nitzavim: Staan voor YHVH.
Ondersoek jou hart. Onthou aan Wie jy behoort.
Kies: Lewe en dood word voor jou gestel.
Kies die lewe. Kies gehoorsaamheid. Kies teshuvah. Kies om aan YHVH vas te hou.
Vayelech: Wandel nou.
Moenie vir altyd by die plek van besluit bly staan nie. Neem dit wat YHVH jou gewys het en dra dit saam met jou die volgende seisoen binne.
Hierdie boodskap is besonder gepas terwyl ons Yom Teruah en die laaste vasgestelde tye van die Bybelse jaar nader.
Die klank van die shofar kom nader.
Nog ’n Torah-siklus nader sy einde.
Binnekort sal ons die laaste woorde van Deuteronomium lees, die Torah-rol terugrol en weer van vooraf die bekende woorde hoor:
“In die begin…”
Maar voordat ons weer begin, laat Nitzavim–Vayelech ons vir ’n oomblik stilstaan.
Waar staan jy?
Wat kies jy?
En waarheen sal jy van hier af wandel?
Mag ons antwoord wees:
Ons staan voor YHVH.
Ons kies die lewe.
En ons sal saam met Hom wandel.
ALLES TOT EER VAN ONS KONING!


